2 aydır her hafta sonu ücretsiz dershaneye gider gibi devam ettiği okuma salonuna, o gün İstanbul'dan sağlık taraması yapmak üzere bir grup doktorun geleceğini öğrenmişti. Günlerdir kulağı ağrıyordu; ama misafirleri bekleyiş sebebi muayene olmak değildi. Özlem, filmlerde, fotoğraflarda gördüğü ve çok sevdiği İstanbul'dan buralara kadar kendileri için gelen doktor ağabey ve ablalar ile tanışmak, sohbet etmek istiyordu. En büyüğü 29 en küçüğü 3 yaşında olan 9 çocuklu bir ailenin aralarda kalmış bir ferdiydi Özlem. Evli olan ağabeyi ve yengesiyle birlikte 12 kişi, 3 odalı bir evde yaşıyordu. Kahvede çalışan ağabeyi evi geçindiriyordu. Ev ödevlerini yengesinin odasında yapabilen Özlem aldığı burs sayesinde okuyabiliyordu. En büyük gayesi, OKS'de iyi bir okulu kazanmaktı. Hayali ise avukat olmaktı.

İstanbul Hekimler Derneği'ne üye eczacı Ayşegül Erten de, 'Tıp Bayramı'nı ihtiyacı olanlara faydalı olarak kutlamak' gayesi ile davet edildiği Diyarbakır'da ne ile karşılaşacağını tam bilmiyordu. Yanına ihtiyacı olanlara dağıtmak üzere biraz ilaç ve çikolata, kalem, defter, diş macunu, diş fırçası gibi çeşitli hediyeler almıştı. Doktor, diş hekimi ve eczacılardan oluşan 40 kişilik gruptaki herkes gibi o da bir Doğu iline ilk defa geliyordu. Zihnindeki medyadan yansıyan terör, töre cinayetleri, yoksulluk ve varoş görüntüleri ile indi uçaktan. Küçük ve düzensiz bir şehir beklerken, planlı imar edilmiş yeni semtler, modern binalar ve her haliyle Anadolu insanına has sükunet ve güven telkin eden bir halkla karşılaşmak, gruptaki herkes gibi onu da şaşırttı. Varoş bölgeler derseniz, İstanbul'da bile vardı, elbette burada da olacaktı.

Çocuklara ücretsiz eğitim hizmeti

Eğitim ve Halkla İlişkiler Derneği (EHİDER)'nin açtığı, yoksul ailelerin çocuklarına ücretsiz eğitim hizmeti verilen okuma salonlarında yüzlerce öğrenci, heyecanla onları bekliyordu. Sağlık ekibini giriş kapısında gülen yüzleri, ışıl ışıl parlayan coşkulu gözleriyle karşıladılar. Sınıflara dağılan göz hastalıkları, kulak, burun boğaz, göğüs hastalıkları, çocuk hastalıkları uzmanları, psikiyatr ve diş hekimleri şikâyetlerine göre öğrencileri kontrol etti. Biraz çekingen, ürkek; ama meraklı bakışlarla sıranın kendilerine gelmesini bekleyen çocuklar, şikâyetleri olmasa da güler yüzlü, sıcak bakışlı bir doktor ile doğrudan muhatap olmanın mutluluğunu yaşadılar.

Sağlık ekibi, gruplara ayrılarak bazı öğrencilerin ailelerine de evlerinde sağlık kontrolü yaptı. Kimi doktorlar eli boş dönmemek için ailesine aldığı hediye paketlerini bile gittiği evde bıraktı. Sağlık kontrolü yapıp hediye vermekten daha kalıcı hizmetler yapılmalıydı bu insanlar için. Nitekim derneğin yönetim kurulu üyesi Hatice Muhit de günün sonunda bunun bir ilk adım olduğunu söylüyordu. İstanbul'a döndükten sonra kalıcı hizmet projeleri geliştirip tekrar geleceklerdi. Bu hepimiz adına verilmiş bir sözdü. Havin bebeğin buz kesmiş ayaklarını unutmadığımız sürece...

Karanlığa yakılmış mum

Eczacı Ayşegül Hanım, Diyarbakır'a gelmekle kendi ülkesine ne kadar yabancı olduğunu fark ediyordu. Gördüğü, her şeyiyle ve her haliyle bizim insanımız, bizim memleketimizdi burası da. Ve okuma salonları, kıt imkânlara rağmen karanlığa yakılmış birer mum gibiydiler. Bir tek mum, küçük de olsa çok şeydir karanlığın ortasında. Ve bu çocuklar okumanın kıymetini çok iyi anlamışlardı. Yaşadıkları zorluklara rağmen özgüvenliydiler ve hayalleri vardı. Hayat şartları zorladıkça kendilerine güvenli bir yol açmak için gayretleri çoğalıyordu.

Zaman